ప్రదర్శన

– పల్లిపట్టు ప్రదర్శించడం బాగానే వుంటాదిఅన్నీ అంగట్లో సరుకైన కాలంలోఅన్నిటికీ అమ్ముడుపోవడం అలవాటైన రోజుల్లోదేన్నైనా పేరుపెట్టిపిలిచిపెద్దపెద్ద మాటల్లో పొగిడి ప్రదర్శించడం గొప్పగానే వుంటాది రంగురంగుల బొమ్మలాటనోరకరకాలబురిడీల గారడీ మాటనోనలుగురు మెచ్చుకునేలానాలుగు రూకలు మూటకట్టుకునేలానాటకాన్ని ప్రదర్శించడం నాటకీయంగానే వుంటాది లోపాలు కనిపించకుండాదీపాల వెలుగులో నటించే ముఖాలమైనవ్వో ఏడుపో పులుముకునిదీపంచుట్టూ పేడబురగలా తిరిగే వీరభక్తినోఏ దేముడేమీ చేయలేని రోగభయాన్నోవొంటినిండా కప్పుకునిఇళ్లముందు ప్రదర్శించడం బలేగానే వుంటాది చూరుకిందోవసారాలోలోజిగేల్మంటూ కులికే వరండాలోనోఅద్దాలుపొదిగిన అంతస్తుల భవంతుల బాల్కనీల్లోనోఎదో ఒకటి ప్రదర్శించడం బ్రహ్మాండంగానే వుంటాది ఇల్లూ
Complete Reading

–వంగర లక్ష్మీకాంత్ తెల్ల తుమ్మ   తంగేడు  కరక్కాయ ఊటలో ఊరివచ్చిన  తోలు చెప్పులా వైరస్సు  ధూళి  మహా సముద్రంలో మునిగి– నాని  – ఈదివచ్చిన వాడా వీరుడా – శూరుడా – మానవుడా! కాష్టంబూడిద వళ్ళంతా పులుముకున్న శివుడిలా సూక్ష్మక్రిమిసున్నం లోపలా– బయటా తాపడం  వేసుకుని ఊరేగుతున్న  నవ్య రుద్రుడివిరా నువ్వు వీరుడా – శూరుడా – మానవుడా! ‘కరోనా’ ఓ చిన్న దుమ్ము కణం దాన్ని చూసి  కటకట – గడబిడ, యెబ్బే! నిలబడి కట్టడి పెట్టలేక ‘బేర్ ‘మని నిన్ను నువ్వే కట్టేసుకున్నావా ? వీరుడా – శూరుడా – మానవుడా! సకల జీవులకు –ఏక కణులకంటె ముందే పుట్టిన నీ తాతకు తాత
Complete Reading

– నౌగాపు           అతను పరిగెడుతూ ఉన్నాడు….           ఊపిరి ఆడడం లేదు, శ్వాస అందడం లేదు, శరీరం సచ్చు బడింది, ఎక్కడికి వెళ్లాలో అర్థం కావడం లేదు, ఎంతవరకు పరిగెట్టాలో తెలియటం లేదు….           గతంలో ఎంతగానో పరిగెట్టాడు. ఆ అనుభూతి వేరు.           చిన్నప్పుడు ఆటలాడుతూ పరిగెట్టాడు, సంతోషం పొందాడు. ఆ పరుగులో కాలు జారి పడ్డాక బోవురు మన్నాడు.           బస్సు అందుకోవటం కోసం పరిగెత్తాడు, అందుకున్నాక తృప్తి పొందాడు, అందనప్పుడు బాధపడ్డాడు.
Complete Reading

– డా॥ పి.వి. సుబ్బారావు బతుకంతా బొట్లు బొట్లుగా కాలపు వేళ్ళ సందుల్లోంచి మెలమెల్లగా జారిపోతుంటే కళ్ళల్లో నింపుకున్న నిరాశా శకలాల తడిపొరల్లోంచి అప్పుడప్పుడూ తొంగి చూచే గతం ఊబిలోంచి బయటపడ్డానికి నిస్సహాయంగా ఆక్రందించే జీరబోయిన చీకటి గొంతు కేక! ఆత్మీయంగా వినడానికీ అభయ హస్తమందించి బయటకు లాగడానికి ఎవరూ లేరని తెలిసినా లోపొరల్లో ఎక్కడో పరుచుకొన్న ధైర్యపు తెర వెలుగును సంగ్రహించుకొంటూ ఆశాశ్వాసల రంగుల్ని ముద్దలు ముద్దలుగా పులుముకొంటూనే వుంటుంది ఒక సర్రియలిస్టు చిత్రంలా గడచిన
Complete Reading

– ఆర్కేయం తెలుగక్షరాలు యాభై ఆరే గుణింతాలను, వత్తులను హ్రస్వాలను, దీర్ఘాలను కలుపుకొంటూ కదంతొక్కుతూ పదాలై వాక్యాలై పదుల్లో వేలల్లో లక్షల్లో కోట్లల్లో కోటానుకోట్లలో రాతలై భావాలై ప్రజ్వరిల్లే విప్లవ శంఖారావాలై కోటానుకోట్ల తెలుగు వారి గుండెల్లో మస్కిష్కపు పొరల్లో నిక్షిప్తమై… భావజాలమై కాగితం మీద రాలితే తెలుగు వెలుగు ప్రచండ కాంతితో పరిఢవిల్లదా!!

పీ యల్ శ్రీనివాస రెడ్డి ‘ఆకాశం తల్లి’ చనుబా కోసం అమటించి సొమ్మసిల్లే పైరుపాపూ కరెంటు కోతతో కాలిన ఇంజన్లూ ఆకలిమంటతో అల్లాడే మెదళ్లూ ప్రకృతీ ప్రభుత్వా క్రౌర్యంతో విరిగిన వెన్నెముకూ అజ్ఞానం అర్థరాహిత్యం కక్షు కార్పణ్యాతో పల్లెటూళ్ళన్నీ పచబడుతున్నాయ్‌ పట్టణాలేమో బలిసిపోతున్నాయ్‌ తొగు ప్లిు దాగుడు మూతలాడుకోను వీల్లేదు గోడమాటున గుసగుసలాడుతుంటాయి నాటుబాంఋ కాటు వేస్తాయి దెబ్బతిన్న నాగుబాముల్లా తడిగుడ్డతో గొంతు కోయడమనే మాటవుంది అనాదిగా మన భాషలో చేతి గుడ్డ వాసన చూపి లేత
Complete Reading

సి హెచ్ మధు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించినా నా ముఖం మీద మెగుపడటం లేదు ఎదురుగానే న్చిున్నాను కిరణాు కన్నులోకి రావు ఎటు పోతున్నాయి? ఉదయం మెగులో నేను ఓడిపోతున్న దృశ్యం నీలిమేఘాు కమ్ముకొన్న కనులో రాలిపోతున్న స్వప్నాు రాత్రి మనసులో కన్నీటి జకాు అన్నీ రోజు అమవాస్యయే అయినపుడు పున్నమిని నా డైరీ నుండి తీసివేసాను నేను చీకటికి అవాటు పడిన చిరు సంగీతాన్ని వేకువ కొరకు ఆరాటపడినా నాకోసం కాదు జనం కోసమనే కవి
Complete Reading

పిల్లా తిరుపతిరావు నిర్మ మనస్వి నిర్మలానందా నిత్య అన్వేషి … నిర్మలానందా నీ చేతికి నా దండాయ్యా నీ రాతకు నే బందీనయ్యా జన సాహితి పురోగతి కై ప్రజాసాహితి ప్రగతి కై పరితపించిన ప్రజాకవి పరిశ్రమించిన ప్రజావాది నీ సాహిత్య చైతన్య కోణం నీ సాంస్కృతిక దృక్కోణం అనువాదోద్యమ శకానికి శిఖరమై నిచే నిజంగా ఒకటేమిటి, ఒకటేమిటి రేండేమిటి, మూడేమిటి సక భాష సాక్షీ భావమూ సాక్షాత్కరించే కవన రావమూ! నెత్తుటి మరకకు సత్తువొస్తే నా
Complete Reading

జి. సాయి దుర్గాపస్రాద్‌ * గిరితల్లులు గిరి చుట్టూ నడాలి ప్రసవం కోసం * మన్ను తినాలి స్వామిజీ సద్భోదన ఇంట్లో అరిష్టం * నిద్ర శూన్యము ఒంటిగంట దాటినా దోమ రాజ్యం * చెట్టు ఊడల్లా బస్సుకు వేలాడుతూ విద్యార్థి లోకం * దొరవారికి పేదోడి ఆవేదన సన్నాయి మేళం * చేయినరుక్కో ఇంట్లో శుభం జరుగు స్వామి బోధన * కట్నపు దాహం వపు తుపు మూతపడ్డాయి

— అరుణ — ‘అమ్మా!’ అంటూ ఆనందంతో కేకు వేస్తూ ఇంట్లోకి దూసుకొచ్చాడు రవి. ఆ వయసు అంతే, 16 ఏళ్ళ ప్రాయం. తూనీగలా దొరక్కుండా ఎగురుతుంటారు. దారం కడదామని ప్రయత్నిస్తామా, చిక్కినట్లే చిక్కి దారంతో సహా ఎగిరిపోతారు. వాళ్ళకి వాళ్ళే గొప్ప. ప్రపంచాన్ని వాళ్ళ కళ్ళతో చూడమంటారు. ఏదో అద్భుత ప్రపంచంలో తేలియాడుతూ, పెద్దవాళ్ళని ధిక్కరిస్తూ, ప్రతిదీ ఛాలెంజింగ్‌ స్వీకరిస్తూ…. స్వేచ్ఛాలోకంలో విహరిస్తుంటారు. ‘‘అమ్మా, రేపు మర హ్యాపీసండే తొసా. నేను బాగా డాన్సు చేస్తున్నానని
Complete Reading

Create Account



Log In Your Account